เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 คำสัญญาต้นท้อ
ภายในบ้านไม้ไผ่ แสงเทียนไหววูบขึ้นคราหนึ่ง
หวานหวานฝืนลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก ในดวงตาอันขุ่นมัวสะท้อนเงาร่างของใบหน้าอ่อนเยาว์หล่อเหลา นางอยากจะยกมือขึ้นไปสัมผัส แต่กลับพบว่ามือของตนผอมแห้งราวกับกิ่งไม้แห้ง นางจึงหดมือกลับไปตามสัญชาตญาณ หมายจะซ่อนมือไว้ใต้ผ้าห่ม
“ตื่นแล้วหรือ?”
หลี่ฉางเซิงยื่นมือออกไปกุมมือข้างนั้นที่คิดจะหลบซ่อนเอาไว้ กลางฝ่ามือของเขาอบอุ่นยิ่ง “เรื่องราวทั้งหมดข้าช่วยเจ้าสะสางแล้ว ต่อไปจะไม่มีผู้ใดมารบกวนเจ้าอีก”
บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยย่นของหวานหวานเค้นรอยยิ้มอันอ่อนแรงออกมา “คุณชายลงมือ ย่อมต้อง…ไร้ข้อผิดพลาดอยู่แล้ว”
นางหอบหายใจหนักหน่วงอยู่หลายครา คล้ายรวบรวมเรี่ยวแรงขึ้นมาได้บ้าง จึงล้วงเอาป้ายบัญชาที่มิใช่ทองและมิใช่หยกชิ้นหนึ่งออกมาจากอกเสื้ออย่างสั่นเทา ป้ายบัญชาเป็นสีแดงคล้ำ ด้านบนสลักรูปบุปผาปรภพอันเย้ายวนดอกหนึ่ง แม้จะผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน ทว่ายังคงแผ่ไอเย็นเยียบที่สะกดขวัญผู้คนออกมา
ป้ายบัญชาธิดาศักดิ์สิทธิ์นิกายมาร