กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 46 ห้าพันขั้น ความเสียหายแท้จริง
รุ่งอรุณรำไร ทิศตะวันออกเพิ่งทอแสงขาวนวล
ระหว่างฟ้าดินเงียบสงัด มีเพียงเสียงหยาดน้ำค้างร่วงหล่น
หลี่ฉางเซิงยืนอยู่ใต้ต้นสนโบราณที่ไม่มีใครรู้ว่าเติบโตมากี่ปีแล้ว ยืนแยกเท้าออกเป็นมุมสบาย ๆ ลมหายใจยาวและลึก ราวกับหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับต้นไม้เก่าแก่นี้
เขากำลังสั่งสมพลัง
กระดาษบางบานหน้าต่างชั้นสุดท้ายนี้ กักเขาไว้มาสามวันเต็ม ๆ
“ฮู้……”
หลี่ฉางเซิงค่อย ๆ ยกมือขวาขึ้น กำหมัด
หมัดนี้ช้าถึงขีดสุด