เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 14 กายบริหารกระจายเสียง องครักษ์เสื้อแพรตะลึง
ชั่วพริบตา เวลาสามเดือนก็ล่วงเลยผ่านไป
เขตรอบนอกสุสานหลวงที่เดิมทีรกร้างเงียบสงัด บัดนี้กลับมีคลื่นใต้น้ำซัดส่าย
บนต้นไม้โบราณที่สูงใหญ่หน่อยแทบทุกต้น ต่างมีองครักษ์เสื้อแพรสวมชุดปลาบิน เหน็บดาบบุปผาวสันต์ไว้ที่เอวหมอบซุ่มอยู่หนึ่งนาย
พวกเขาคือสายลับที่ยอดเยี่ยมที่สุดของราชวงศ์ แต่ละคนล้วนเป็นมือดีหนึ่งในหมื่น ลมหายใจทอดยาว สายตายอดเยี่ยมเหลือล้น
ภารกิจของพวกเขามีเพียงสิ่งเดียว นั่นคือจับตาดูรัชทายาทที่ถูกปลดผู้นั้น
“เหล่าซาน เปลี่ยนเวรแล้ว”
บนสนโบราณตระหง่านฟ้าต้นหนึ่ง องครักษ์เสื้อแพรนายหนึ่งไถลตัวลงมาอย่างเงียบเชียบไร้สุ้มเสียงดั่งจิ้งจก แล้วตบไหล่อีกคนที่อยู่บนคบไม้เบา ๆ
องครักษ์เสื้อแพรที่ถูกเรียกว่าเหล่าซานขยี้ตาที่เมื่อยล้า พลางสบถเสียงเบา “วันเวลาเช่นนี้เมื่อไหร่จะสิ้นสุดเสียที? ต้องคอยจ้องคนไร้ค่าคนหนึ่งอยู่ทุกวัน ตาข้าแทบจะบอดอยู่แล้ว”
“ชู่ว! เบาเสียงหน่อย!”