เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 เลือดวิเศษของตน ยาอายุวัฒนะที่แท้จริง
หิมะหนักโปรยปรายดั่งขนนก คล้ายหมายจะฝังกลบความชั่วช้าทั้งปวงในใต้หล้า
เส้นทางขึ้นเขาของสุสานหลวงถูกปิดตายโดยสิ้นเชิง หิมะที่สะสมท่วมสูงพ้นหัวเข่า กระทั่งนกและสัตว์ร้ายยังไร้ร่องรอย
ภายในกระท่อมมุงหญ้า เหน็บหนาวเสียจนราวกับห้องแช่น้ำแข็ง
“องค์ชาย…… องค์ชายรีบหนีไปพ่ะย่ะค่ะ……”
“บ่าวชรา…… บ่าวชราจะต้านทานไว้ให้เอง……”
จ้าวกงกงนอนอยู่บนแคร่หญ้าผุพัง บนร่างห่มทับด้วยเสื้อผ้าทั้งหมดของทั้งสองคนรวมถึงหญ้าแห้ง ถึงกระนั้นก็ยังไม่อาจหยุดอาการสั่นงันงกได้
ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยพิษไข้ ริมฝีปากกลับแห้งแตกจนลอก ทั้งยังคล้ำม่วงจนน่าตระหนก
ไข้ขึ้นสูง
ในยุคโบราณที่ขาดแคลนทั้งหมอและยาเช่นนี้ สำหรับผู้ที่มีร่างกายพิกลพิการและแก่ชราโรยราคนหนึ่ง ไข้ขึ้นสูงย่อมหมายถึงใบแจ้งความตายเป็นแน่แท้