บทที่ 134 ฉันกำลังรอเธออยู่

บทที่ 134 ฉันกำลังรอเธออยู่

หลังจากหาจุดของหินก้อนนั้นเจอ ลู่จิ่นหลีก็หยิบค้อนขึ้นมาทุบ จากนั้นก้อนหินสีฟ้าน้ำแข็งรูปร่างไม่สม่ำเสมอ ซึ่งมีเส้นผ่านศูนย์กลางยาวที่สุดแค่ 3 เซนติเมตรก็ปรากฏต่อสายตาทุกคน

ลู่จิ่นหลีหยิบขึ้นมาดู สัมผัสตอนจับคล้ายหยกอยู่บ้าง แต่พอปล่อยพลังจิตเข้าไปกลับรู้สึกว่างเปล่า

“ใช่ของที่เธอต้องการไหม?” ลู่จิ่นหลียื่นหินในมือให้กู้เป่ยเหยียน

“ใช่” กู้เป่ยเหยียนดีใจ แต่พอสำรวจหินทั้งก้อนจนทั่ว ความตื่นเต้นก็หายวับไปทันที

“ถึงจะเป็นหินขยายพื้นที่ แต่พื้นที่เล็กเกินไป ขยายออกมายังไม่พอให้ฉันนอนด้วยซ้ำ” กู้เป่ยเหยียนส่งของให้พี่รอง