กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 133 หินที่คัดแล้วคัดอีก
มองหินแร่ที่ลอยขึ้นไปแล้วตกลงมา กู้เป่ยเฉินก้มเก็บมันขึ้นจากพื้น ถ้าทำต่อมีแต่จะขายหน้า
ต่างจากความคิดของกู้เป่ยเฉิน ตอนนี้ในหัวของซูชิงกับหลินเย่ผุดความคิดดีๆ ขึ้นมาอย่างหนึ่ง ทั้งคู่มองลู่จิ่นหลีด้วยแววตาร้อนแรงกว่าเดิม
“ลู่จิ่นหลี ขอให้ช่วยอะไรหน่อยได้ไหม” ซูชิงมองค้อนในมือลู่จิ่นหลี รู้สึกอยู่ตลอดว่ามันไม่เหมือนกับค้อนที่พวกเขาถือกัน
“หรือให้ยืมค้อนในมือเธอมาใช้ได้ไหม” ตอนนี้ความคิดของหลินเย่ตรงกับซูชิงเป๊ะ
“ได้สิ” หลังจากลู่จิ่นหลีทุบหินแร่ก้อนสุดท้ายจนแตก ก็ยื่นค้อนในมือให้ซูชิง