บทที่ 112 โล่ป้องกันสองชั้น

บทที่ 112 โล่ป้องกันสองชั้น

ลู่จิ่นหลีมองช่องที่ถูกฟันเปิดออก แล้วสูดกลิ่นหอมหวานสดชื่นในอากาศเข้าไป ก่อนจะยังคงรู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง

เธอยื่นมือไปตบสิ่งที่เรียงเป็นต้นๆ เหล่านี้ ตอนแรกนึกว่าเป็นต้นไม้ ไม่เคยคิดเลยว่ามันจะเป็นอ้อย

ลู่จิ่นหลีเอาแขนตัวเองไปเทียบดู อ้อยต้นนี้มีลำต้นหนากว่าแขนของเธอเสียอีก

แถมหน้าตาก็ไม่เหมือนอ้อยด้วย ปกติไร่อ้อยที่ไม่ได้ลอกใบอ้อยออกจะดูรกไปหมด ไม่มีทางสะอาดสะอ้านเป็นต้นๆ แบบที่เห็นตอนนี้ แถมยังไม่มีใบไม้แห้งสักใบ

เมื่อเห็นแบบนี้ ลู่จิ่นหลีก็เงยหน้ามองขึ้นไปด้านบน แล้วก็เห็นใบอ้อยไหวเอนอยู่กลางอากาศจริงๆ