กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เกาะโกโก้ เมืองช็อกโกแลต
บนถนนกว้างที่มีผู้คนสัญจรไปมา หลังจากจูบหน้าผากของบูรินแล้ว ซ่าเฟยลั่วซือก็ปล่อยเธอ แล้วกล่าวด้วยน้ำเสียงอบอุ่นอย่างที่สุดว่า
“บูริน มั่นใจในตัวเองหน่อย เธอน่ารักจริง ๆ…”
“ตึกตัก! ตึกตัก! ตึกตัก!”
บูรินมองชายหนุ่มตรงหน้าที่เพิ่งจูบหน้าผากของเธอเมื่อครู่
ในเวลานี้ หัวใจของเธอเต้นแรงราวกับกวางน้อยวิ่งชน และความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างก็แผ่ขยายอยู่ในใจไม่หยุด
เพราะความเขินอายอย่างรุนแรง แก้มของเธอจึงมีสีแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
บูรินใช้มือทั้งสองกุมหน้าอกของตัวเอง แล้วพูดกับชายหนุ่มตรงหน้าเบา ๆ ว่า
“ขอบคุณ!