เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 297
ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!
จากเมืองหลวงประจำมณฑลจนถึงโรงเตี๊ยม พวกลู่หยานใช้เวลาเดินทางถึงสามวัน!
ก่อนหน้านี้ตอนขาไป พวกเขาขี่ม้า ใช้เวลาไม่ถึงสองวันก็ถึงแล้ว
แต่ขากลับครั้งนี้ พวกเขาโดยสารรถม้า เนื่องจากไม่ได้เร่งรีบเดินทาง เส้นทางสายนี้จึงกินเวลาถึงสามวัน
ยังไม่ทันถึงโรงเตี๊ยม ลู่หยานก็มองเห็นผู้คนจำนวนไม่น้อยยืนอยู่หน้าประตูโรงเตี๊ยมแล้ว
แม้คนเหล่านี้จะแต่งกายด้วยชุดสามัญ แต่ก็แตกต่างจากชาวบ้านทั่วไปอย่างเห็นได้ชัด
แม้ลู่หยานจะไม่รู้ฐานะที่แท้จริงของพวกเขา แต่ก็ทราบว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นแขกของโรงเตี๊ยม
ในวันที่สองหลังจากเขาออกจากโรงเตี๊ยม ระบบโรงเตี๊ยมก็แสดงข้อมูลว่ามีแขกยี่สิบคนเข้าพัก
การมีแขกเข้าพักพร้อมกันถึงยี่สิบคน สำหรับโรงเตี๊ยมอวิ๋นไหลแล้ว นับเป็นกิจการก้อนโตทีเดียว