เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 227
ยามค่ำคืน
ทั่วทั้งอำเภอซงหยางราวกับตกอยู่ในห้วงนิทรา นอกจากเสียงเคาะไม้บอกเวลาที่ดังขึ้นเป็นครั้งคราวแล้ว ก็ไม่มีเสียงรบกวนอื่นใดอีก
แม้จะเป็นเวลาดึกสงัด แต่ลู่หยานยังไม่ได้พักผ่อน
เวลานี้เขาไม่ได้อยู่ที่โรงเตี๊ยมหรือร้านค้า แต่กำลังอยู่ในเรือนที่เพิ่งซื้อมาใหม่
ภายในเรือนหลังนี้ ขณะนี้มีคนอยู่เพียงสองคนเท่านั้น
นั่นก็คือเขากับเย่หลี!
ลู่หยานย้ายเข้ามาอยู่ในเรือนแล้ว เย่หลีก็ติดตามมาด้วยเช่นกัน ส่วนข้าวของของนางนั้นยังไม่ได้ขนย้ายมาในตอนนี้ ลู่หยานจึงให้คนไปซื้อเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันมาบางส่วน เพื่อให้นางใช้พักอาศัยไปก่อน สำหรับข้าวของอย่างอื่น ค่อย ๆ จัดหามาเพิ่มเติมภายหลังก็ได้
เขาไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด
ภายในห้องโถงรับแขก ลู่หยานกำลังดื่มชา โดยมีเย่หลีนั่งอยู่เป็นเพื่อนข้าง ๆ