เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 151
การให้แขกเขียนชื่อลงทะเบียนด้วยตนเองนั้นไม่ได้เป็นข้อบังคับ เพียงแค่ลู่หยานอยากสนองความอยากรู้อยากเห็นของตัวเองเท่านั้น
หากเป็นแขกคนอื่น ลู่หยานอาจไม่ถึงกับยืนกรานเช่นนี้ แต่เขาค่อนข้างสนใจหร่วนซิงเหยา จึงอยากอาศัยโอกาสนี้ทำความรู้จักนางให้มากขึ้นอีกสักหน่อย
หร่วนซิงเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะไม่ค่อยเต็มใจนัก
หลังจากลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดนางก็หยิบพู่กันขึ้นมา
และในที่สุดลู่หยานก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดนางจึงลังเล
ลายมือของนางน่าเกลียดมาก!
ชื่อหร่วนซิงเหยาสามตัวอักษรเขียนบิดเบี้ยวคดเคี้ยว ราวกับหนอนตัวเล็ก ๆ
เมื่อเห็นลู่หยานจ้องมองชื่อของตนอยู่นาน ใบหน้าของหร่วนซิงเหยาก็พลันแดงขึ้นอย่างที่หาได้ยาก นางถลึงตาใส่เขาอย่างดุดัน ก่อนจะถามว่า "คราวนี้พอใจแล้วหรือยัง"