กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 141
ยามค่ำคืน ณ หอชุนเยว่
ภาพบรรยากาศที่คุ้นเคย ความคึกคักที่คุ้นตา
นี่เป็นครั้งที่สองที่ลู่หยานมาหอชุนเยว่
บริเวณหน้าหอชุนเยว่ยังคงมีผู้คนเดินเข้าออกขวักไขว่ บรรยากาศคึกคักไม่ธรรมดา
ขณะที่เจ้าตงหมิงกับลู่หยานกำลังจะเดินเข้าไป เสียงหนึ่งที่ไม่คุ้นหูสำหรับลู่หยานก็ดังขึ้นจากด้านหลัง
"หลานเจ้า ช่างบังเอิญจริง ๆ"
ฝีเท้าของเจ้าตงหมิงหยุดชะงัก ก่อนจะหันกลับไป เขาก็กระซิบบอกลู่หยานเสียงเบาว่า
"เป็นอู๋ซิ่งชาง"
กล่าวจบ เจ้าตงหมิงจึงหันกลับไป มองชายวัยกลางคนที่เดินเข้ามา ก่อนยิ้มทักทาย "ที่แท้ก็เป็นท่านอาอู๋ ช่างบังเอิญจริง ๆ"