เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 89
เจียงเสวี่ยลั่วสังเกตเห็นว่า ภายในมือของลู่หยานกำลังคีบเม็ดถั่วเหลืองอยู่หลายเม็ด!
ลู่หยานส่งยิ้มแล้วกล่าวว่า "แม่นาง มีอะไรค่อยๆ พูดจากัน พยายามอย่าลงไม้ลงมือเลยจะดีกว่า หากถึงขั้นต้องลงมือขึ้นมาจริงๆ ถึงอย่างไรก็ปล่อยให้ถึงแก่ชีวิตไม่ได้ หากเกิดมีคนตายขึ้นมา โรงเตี๊ยมของข้าจะต้องได้รับผลกระทบเป็นแน่"
เขาไม่ได้ตอบคำถามของเจียงเสวี่ยลั่ว เพียงแต่กล่าวเตือนอีกฝ่ายเท่านั้น
"หึ!"
เจียงเสวี่ยลั่วชำเลืองมองลู่หยานด้วยสายตาล้ำลึกคราหนึ่ง ส่งเสียงแค่นในลำคอกราดหนึ่ง แล้วเดินกลับไปยังที่นั่งของตนเอง
ซุนถงลุกขึ้นยืน สายตาที่มองเจียงเสวี่ยลั่วเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนก
เขาไม่คาดคิดเลยว่า ภายใต้สภาพอาการบาดเจ็บสาหัส เจียงเสวี่ยลั่วจะยังคงร้ายกาจถึงเพียงนี้ ดูท่าแล้ว การคาดเดาก่อนหน้านี้ของชาวยุทธจักรที่มีต่อฝีมือของเจียงเสวี่ยลั่ว น่าจะไม่ถูกต้องเสียแล้ว