กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 88
ในขณะที่ซุนถงและพวกกำลังทานอาหารของโรงเตี๊ยม ทั้งเจ็บปวดและมีความสุขไปพร้อมกัน เสียงเคาะประตูก็พลันดังขึ้น
ลู่หยานจิตใจตื่นตัวขึ้นมาทันที รีบเร่งให้เนี่ยซ่านไปเปิดประตู
เวลานี้เป็นยามค่ำคืนแล้วนะ!
ยามวิกาลเช่นนี้มีคนมาเยือน ส่วนใหญ่ย่อมต้องมาขอเข้าพักอย่างแน่นอน!
ไม่นานนัก เนี่ยซ่านก็นำพาคนผู้หนึ่งเดินเข้ามา
เมื่อซุนถงและพวกเห็นคนที่อยู่เบื้องหลังเนี่ยซ่าน ต่างก็พากันตกตะลึงไปพร้อมๆ กันเกือบจะในทันที
คนผู้นั้นคล้ายกับไม่ทันสังเกตเห็นสีหน้าของซุนถงและพวก นางเดินตรงไปหาโต๊ะว่างตัวหนึ่งแล้วนั่งลงด้วยตนเอง โดยไม่มีท่าทีแปลกประหลาดหรือลังเลใจแม้แต่น้อย
"ท่านแขกต้องการรับอะไรรดหรือขอรับ" เนี่ยซ่านเอ่ยถาม