กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67
เป็นเช่นนี้นี่เอง เถ้าแก่ลู่ วางถ้วยชาลงแล้วกล่าวว่า โรงเตี๊ยมของข้า เจ้าก็รู้ว่าตั้งอยู่ห่างไกลผู้คน ปกติแทบไม่มีผู้ใดผ่านไปมา ข้าจึงคิดว่าจะนำอาหารภายในโรงเตี๊ยมมาขายถึงในอำเภอซงหยางแห่งนี้ หรือก็คือการส่งอาหารถึงที่
ส่งอาหารถึงที่?
อืม หมายความว่าแขกสามารถสั่งอาหารได้ที่นี่ จากนั้นโรงเตี๊ยมของข้าจะลงมือทำทันที ใช้เวลาเพียงราวหนึ่งธูปดอกเดียว ก็สามารถส่งอาหารที่ทำเสร็จแล้วไปถึงมือแขกได้
ยังทำเช่นนี้ได้ด้วยหรือ?
คำพูดของ เถ้าแก่ลู่ ไม่เพียงแต่ทำให้ เจ้าตงหมิง ประหลาดใจ แม้แต่ หลินซาน ซึ่งได้ยินความคิดนี้เป็นครั้งแรกก็ยังตกตะลึงเช่นกัน