กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 65
"ทำเช่นนี้ไม่ได้การแล้ว"
ลู่หยานนั่งลงบนขั้นบันไดหน้าอาคารหลักของโรงเตี๊ยม พลางขมวดคิ้วแน่น
ผ่านไปสามวันแล้ว
สามตอนนี้ไม่มีแขกสักคน แม้แต่คนเดินทางผ่านไปสักคนก็ยังไม่มี ลู่หยานทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
ในเมื่อไม่อาจลากตัวแขกเข้ามาได้ ลู่หยานจึงตัดสินใจเป็นฝ่ายรุกออกไปบ้าง
นี่คือสิ่งที่เขาเคยคิดไว้ก่อนหน้านี้แล้ว:
ส่งอาหารเดลิเวอรี!
การส่งอาหารเดลิเวอรี สิ่งที่ขายก็คืออาหารของโรงเตี๊ยม ซึ่งจัดอยู่ในรายได้จากการดำเนินกิจการของโรงเตี๊ยม ย่อมสามารถได้รับค่าความมั่งคั่งและแต้มยกระดับเช่นเดียวกัน เพียงแต่จะไม่สามารถได้รับค่าประสบการณ์เท่านั้น
แม้ว่าจะไม่ได้รับค่าประสบการณ์ แต่หากมีค่าความมั่งคั่งและแต้มยกระดับเข้ามา ย่อมดีกว่าไม่มีอะไรเลยอย่างแน่นอน