กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 48
ข้อมือข้างหนึ่งของเหลียงจวิ้นสยงยังคงถูกลู่หยานกุมเอาไว้ หากไม่ใช่เพราะเหตุนี้ เพียงแค่ฝ่ามือเมื่อครู่นี้เขาก็คงจะปลิวออกไปข้างนอกแล้ว
"แขกผู้มีเกียรติทำอะไรหรือ ต่อให้ไม่พอใจรสชาติอาหารของโรงเตี๊ยมพวกเรา ก็ไม่มีความจำเป็นต้องทำถึงขนาดนี้กระมัง" ลู่หยานเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"เจ้าเป็นผู้ฝึกยุทธ์หรอกหรือ"
เหลียงจวิ้นสยงไม่ได้ใส่ใจท่าทีแสร้งทำเป็นไขสือไม่รู้เรื่องของลู่หยาน แต่กลับเอ่ยถามตรง ๆ
"ก็พอจะนับได้กระมัง"
ลู่หยานตอบแบ่งรับแบ่งสู้
ตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตนเองนับว่าเป็นผู้ฝึกยุทธ์หรือไม่
ตัวเขานั้นไม่มีวิทยายุทธ์ติดตัวแม้แต่น้อย อาศัยเพียงฉายา "ไร้เทียมทานในอาณาเขต" เท่านั้น ถึงได้มียอดฝีมือวิทยายุทธ์ที่ไม่ธรรมดา