กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 25
ยามเที่ยงวัน เสิ่นจี้ถางลงมาจากชั้นบน
นางเหลือบมองลู่หยานก่อน จากนั้นจึงเดินไปยังโต๊ะที่บิดาของตนนั่งอยู่
เป็นไปตามคาด บิดาของเสิ่นจี้ถางยังไม่ได้รีบร้อนจากไป ลู่หยานคาดว่า น่าจะเป็นเพราะร่างกายของเสิ่นจี้ถางยังฟื้นตัวไม่เต็มที่ พวกเขาจึงจะพักอยู่ที่นี่อีกหนึ่งวัน แล้วค่อยออกเดินทางในวันพรุ่งนี้
นอกจากบิดาของเสิ่นจี้ถางแล้ว ภายในโรงเตี๊ยมยังมีคนอีกสิบสองคน ทั้งหมดเป็นผู้ติดตามของบิดานาง
ส่วนเจ้าหลินนั้น บัดนี้ไม่รู้ว่าไปอยู่ที่ใดแล้ว ไม่รู้ว่าถูกปล่อยตัวไปแล้ว หรือว่า...
ลู่หยานไม่ได้คิดสืบถาม และไม่ได้สนใจเรื่องนี้เท่าใดนัก
"แขกทุกท่านอยากรับประทานอะไรหรือ?"
พานสือกลับมารับหน้าที่เป็นคนงานคอยต้อนรับแขกอีกครั้ง
"ที่นี่มีอาหารอะไรบ้าง?"