กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 7
"เสวี่ยเทา!"
"ผู้น้อยอยู่ขอรับ"
"ให้เจ้าไปส่งโจทก์แม่นางผู้นั้น ส่งแล้วหรือยัง"
"ผู้น้อยไปมาแล้วขอรับ แม่นางหลิ่วบอกว่านางจะลงมากินข้างล่างนี้" เสวี่ยเทากล่าวตอบด้วยความนอบน้อม
สิ้นเสียงของเสวี่ยเทา เสียงดังขึ้นจากทางบันได เสียงฝีเท้าที่เคล้าคลองไปกับเสียงเสียดสีของบันไดไม้เก่าแก่ ท่ามกลางห้องโถงชั้นหนึ่งที่ค่อนข้างโล่งกว้าง ทำให้ยิ่งฟังดูเด่นชัดเป็นพิเศษ
ผู้ที่เดินลงมาก็คือหลิ่วโหรวผู้นั้น
นางยังคงมีสีหน้าราชเย็นชา แต่เมื่อเทียบกับเมื่อวาน สีหน้าของนางดีขึ้นกว่าเดิม บนใบหน้าซีดเซียวมีเลือดฝาดอยู่รอยหนึ่ง
"แม่นางหลิ่ว อรุณสวัสดิ์"
ลู่หยานกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้มหยี