กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3
"คารวะเจ้าของกิจการ"
คนงานในร้านคนใหม่ และยังเป็นพ่อครัวระดับกลางอย่างเสวี่ยเทา ยืนประสานมือคำนับอยู่เบื้องหน้าลู่หยานอย่างนอบน้อม
"อืม ไปทำอาหารเถอะ" ลู่หยานเอ่ย
"ขอรับ"
เสวี่ยเทารีบทำงานอยู่ภายในห้องครัวทันที
คนที่มีฝีมือย่อมแตกต่างออกไป ต่อให้เป็นเพียงพ่อครัวระดับกลาง แต่การเคลื่อนไหวของเสวี่ยเทาก็กระฉับกระเฉงกว่าลู่หยานมากนัก
เมื่อมีเสวี่ยเทา ลู่หยานจึงได้รับการปลดปล่อยให้เป็นอิสระ
มองดูแต้มยกระดับที่มีอยู่ห้าแต้ม ลู่หยานก็เกิดความคิดขึ้นมาอีกครั้ง
สิ่งอำนวยความสะดวกที่มีอยู่ทั้งหมด การยกระดับจากระดับหนึ่งเป็นระดับสอง ล้วนใช้แต้มยกระดับเพียงแค่หนึ่งแต้มเท่านั้น