เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 2
หากเลือกได้ ลู่หยานก็ไม่อยากทำเช่นนี้
ทว่าระบบเป็นผู้กำหนดราคาห้องพัก หากให้เข้าพักด้วยราคาที่ต่ำกว่าป้าย ก็จะไม่ถือเป็นการรับแขกตามปกติ และระบบจะไม่สามารถเปิดใช้งานได้
ไม่มีทางเลือกอื่น เขาจึงต้องจำใจใช้วิธีการนี้ รั้งตัวเสิ่นม่อเอาไว้เสียก่อน
ยามมองลู่หยานที่อยู่เบื้องหน้า เสิ่นม่อรู้สึกหวาดกลัวยิ่งนัก
แต่เดิมเขาก็คิดว่าที่นี่คือโรงเตี๊ยมเถื่อนอยู่แล้ว การกระทำของลู่หยานยิ่งเป็นการตอกย้ำข้อสันนิษฐานของเขาให้หนักขึ้น ซ้ำร้ายสถานที่แห่งนี้ยังเปล่าเปลี่ยวเกินไป นอกจากเขากับลู่หยานแล้วไม่มีผู้ใดอื่น ต่อให้ลู่หยานลงมือฆ่าเขา ก็ไม่มีผู้อื่นล่วงรู้เด็ดขาด
เขาก้มมองแขนเรียวบางของตนสลับกับลู่หยานที่มีสีหน้าไม่น่าไว้วางใจ จึงตัดสินใจอย่างชาญฉลาดด้วยการหันไปเขียนชื่อของตนลงบนบัญชี:
เสิ่นม่อ!