กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่มีเวลาว่างแม้แต่เค่อเดียว รีบหยิบเสื้อกันฝนออกมาจากมิติ สวมให้ตัวเองกับกู้จวิน แล้วใช้ใบไม้ขนาดใหญ่สองใบที่ไม่รู้ว่าเป็นพันธุ์อะไรคลุมร่างกู้จวินไว้อีกชั้น
แต่เมื่อมองเห็นว่าสายฝนยิ่งตกหนักขึ้นเรื่อย ๆ เกรงว่าเสื้อกันฝนก็คงทนได้อีกไม่นาน
เมื่อมองไปยังราตรีอันพร่ามัว เธอคาดเดาว่าสภาพอากาศเลวร้ายถึงเพียงนี้ กองทัพศัตรูก็คงไม่ส่งคนออกมาตามหาเช่นกัน จึงหาทำเลกำบังแห่งหนึ่ง แล้วนำเต็นท์ออกมาจากมิติ
เต็นท์กันน้ำได้ และยังมีฐานรองกันน้ำด้วย