กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อเห็นอวิ๋นซุ่ยซุ่ยนั่งอย่างหมดสภาพอยู่ตรงนั้น บาดแผลที่ขาและแขนก็ยังเห็นได้ชัด ทหารศัตรูทั้งสองจึงอดถอนหายใจด้วยความโล่งอกไม่ได้
ทั้งคู่ประสานงานกันอย่างรู้ใจ คนทางซ้ายยืนอยู่กับที่เพื่อป้องกันการลอบโจมตีจากศัตรู ส่วนคนทางขวาก้าวเข้าไปข้างหน้า หยิบเชือกออกมาหมายจะมัดเชลย
ทว่าคนทางขวายังไม่ทันแตะต้องอวิ๋นซุ่ยซุ่ย เงาร่างหนึ่งก็พุ่งออกมาจากพงหญ้าด้านหลังทั้งสองอย่างรวดเร็วและเหี้ยมโหด ก่อนปาดคอคนทางซ้ายในทันที
ทหารศัตรูที่เดินมาถึงข้างกายอวิ๋นซุ่ยซุ่ยแล้วได้ยินเสียงร้องของสหาย จึงรีบหันกลับไป ยกทวนขึ้นกราดยิงไปยังทิศทางนั้น
ทว่าเงาร่างที่ลึกลับราวกับภูตผีตนนั้นหายไปหลบอยู่ที่ใดแล้วก็ไม่รู้ กระสุนที่เขายิงออกไปทั้งหมดกลับถูกสหายของตน