กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากฟังคำบรรยายรูปลักษณ์ของเย่ชิงหลาน แล้วได้มาเห็นหลินเย่เซิ่ง ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกจนไม่อยากมองตรง ๆ
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยพยายามกลั้นสีหน้าเต็มที่ ก่อนถามว่า “คณบดีหลินมาที่นี่ทำไม?”
เมื่อหลินเย่เซิ่งเห็นเธอ สีหน้าก็ดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย เขาวางลูกพลับแช่แข็งหนึ่งถุงกับปลาหัวโตอ้วน ๆ ที่ร้อยเชือกไว้หนึ่งตัวลงบนพื้น แล้วพูดด้วยรอยยิ้มแข็งทื่อว่า “ใกล้เทศกาลหยวนเซียวแล้ว ฉันเลยเอากับข้าวมาเติมให้หมออวิ๋น”
แค่มองท่าทางของเขา อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็รู้แล้วว่าเขาต้องคิดร้ายแน่ ๆ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่เขาฟังคำของเสิ่นอิ๋นฮวาแล้วแทงข้างหลังเธอ ทั้งสองคนจึงไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่จะอยู่ร่วมกันอย่างเป็นมิตรได้อีกต่อไป