กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สิ่งที่อู๋ชิงซานชื่นชมอวิ๋นซุ่ยซุ่ยมากที่สุด ก็คือความสุขุมคล่องแคล่วของเธอ ไม่ว่าเวลาไหนก็รับมือทุกอย่างได้อย่างสบาย
เมื่อมองสองแม่ลูกหวังชิวฉินเดินจากไปไกลแล้ว เขาก็พูดอย่างไม่รีบร้อนว่า “อู๋ชิงเฉวียนแห่งตระกูลพวกเขาเป็นน้องชายลูกพี่ลูกน้องห่าง ๆ ของฉัน แต่ไม่ได้ติดต่อกันมาสิบปีแล้ว หมออวิ๋นจะจัดการอย่างไรก็จัดการไป ไม่ต้องไว้หน้าฉัน”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยิ้มบาง ๆ “มีคำพูดของผู้อาวุโสอู๋ ฉันก็วางใจแล้ว”
สาเหตุที่เธอยังไม่ฉีกหน้ากับหวังชิวฉิน ประการแรกเป็นเพราะแม้อู่ซิงเซิ่งจะไม่ได้อยู่กองทัพที่สี่สิบสามแล้ว แต่ก็ยังมีงานต้องติดต่อกับกู้จวินอยู่ เธอไม่อยากทำให้กู้จวินลำบากใจ
ประการที่สองคือเธอยังไม่แน่ใจว่าพวกหล่อนมีความสัมพันธ์อย่างไรกับตระกูลอู๋