กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อย่างไรเสียกู้จวินก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกับหูซูหยาง เขาจึงไม่อยากพาลใส่คนอื่น เพียงพยักหน้าอย่างห่างเหินแต่สุภาพ “กู้จวิน นี่คือภรรยาของผม อวิ๋นซุ่ยซุ่ย”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ สีหน้าของหูซูหยางก็ไหววูบ หากจำไม่ผิด เขาเคยได้ยินภรรยาพูดชื่อนี้ตอนโทรศัพท์ว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ย
ยิ่งดูจากท่าทีของอีกฝ่าย ก็เห็นได้ชัดว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับภรรยาไม่ได้ดีนัก
รอยยิ้มของเขาแข็งค้างไปเล็กน้อย แต่ยังคงวางตัวอย่างเหมาะสม “ผมกับอิ๋นฮวามาอวยพรปีใหม่พ่อตา เห็นว่าเวลาไม่เช้าแล้ว พวกเราขอตัวกลับก่อน ไว้มีโอกาสค่อยพบกันใหม่”
พูดจบ เขาก็พาเสิ่นอิ๋นฮวาที่มีท่าทีเหม่อลอยออกจากเรือนพักเขตทหาร
เมื่อมองดูทั้งสองเดินจากไป อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็จุ๊ปาก “ภรรยาของหมอเสิ่นดูซื่อ ๆ ดี”