กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเองก็คาดไม่ถึงว่าคนของหวังหม่านจะมาเร็วขนาดนี้
เธอมองเด็กหนุ่มที่อายุยังไม่มากนักคนนี้ แล้วเห็นท่าทางที่อีกฝ่ายกลืนน้ำลายไม่หยุดเมื่อมองอาหารบนโต๊ะ ก็อดทอดถอนใจไม่ได้
ในยุคหลัง เด็กอายุสิบห้าสิบหกยังถือว่าเป็นเด็กอยู่เลย ความกลุ้มใจที่ใหญ่ที่สุดในแต่ละวันก็คือจะกินอะไร ดื่มอะไร และสุดสัปดาห์จะไปเที่ยวที่ไหน
แต่ตอนนี้ เด็กวัยนี้บางทีอาจหมั้นหมายกันแล้ว การออกมาวิ่งธุระส่งข่าวจึงเห็นได้จนเป็นเรื่องธรรมดา
เธอไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงถามว่า “หวังหม่านให้เธอมาบอกอะไร?”