กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เย่ชิงหลานโบกมือเป็นพัลวัน “ไม่เอา ๆ ฉันอายุมากขนาดนี้แล้ว จะเอาเครื่องประดับไปทำไม! รีบไปกันเถอะ!”
เธอเห็นชัดเจนแล้วว่าสิ่งของด้านในล้วนเป็นทองหรือไม่ก็เงิน มองแวบเดียวก็รู้ว่าไม่ใช่ของราคาถูก
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยืนอยู่กับที่โดยไม่ขยับ “ไหน ๆ ก็มาแล้ว ลองดูหน่อยสิ”
พนักงานขายคนนี้เห็นได้ชัดว่าเข้าใจสถานการณ์มากกว่าคนก่อน จึงพูดอย่างกระตือรือร้นว่า “ใช่แล้วป้า ไม่ซื้อก็ดูได้นี่ ดูอย่างเดียวไม่เสียเงินสักหน่อย!”
เมื่อเห็นว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ยพาเด็กสองคนเข้าไปแล้ว เย่ชิงหลานจึงได้แต่เดินตามเข้าไปอย่างไม่เต็มใจ
เธอมองเครื่องประดับในตู้ ทอประกายสีทองระยิบระยับ ประณีตไร้ที่ติ สวยก็คือสวยจริง ๆ แต่ราคาแพงก็แพงจริง ๆ เหมือนกัน!