กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็คิดเพียงว่าคงเป็นพี่สะใภ้คนไหนมาเยี่ยม จึงไม่ได้ใส่ใจนัก
แต่เมื่อเห็นว่าคนที่มาคือเฉิงอิง เธอก็เลิกคิ้วเล็กน้อย “มีอะไร?”
เฉิงอิงมองท้องกลมโตของเธอและใบหน้าที่เปล่งปลั่งจนไม่มีร่องรอยความอ่อนล้า อารมณ์ในใจก็ซับซ้อนจนบอกไม่ถูก
เมื่อนึกย้อนกลับไปตอนเด็ก เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองด้อยกว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ยตรงไหน นั่นเป็นเพราะโชคไม่ดี ไม่ได้มีพ่อดี ๆ เท่านั้นเอง
แต่ตอนนี้...ทำไมเธอถึงใช้ชีวิตจนกลายเป็นแบบนี้ไปได้?
เฉิงอิงรู้สึกขมขื่นในปาก แต่ก็จำต้องเผชิญหน้ากับความเป็นจริง เธอมองซ้ายมองขวา เมื่อเห็นว่าไม่มีใครอยู่แถวนั้นจึงพูดว่า “ฉันเข้าไปคุยข้างในได้ไหม?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยจ้องมองเธออยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะหลีกทางให้