กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกลับมาที่ห้องยา ก็เห็นเก๋อหงจวินกำลังชะเง้อคอมองอยู่ตรงนั้น
พอเห็นเธอกลับมา เขาก็รีบเข้ามาถาม “คนเมื่อกี้เป็นใครกัน ทำไมวางท่าใหญ่โตขนาดนั้น แม้แต่คณบดียังต้องออกไปส่งด้วยตัวเอง!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเลิกคิ้ว “แซ่เฟ่ย นายไม่รู้สึกคุ้นหูบ้างหรือ?”
เก๋อหงจวินส่ายหน้า “ฉันก็ไม่รู้จักคนแซ่เฟ่ยสักหน่อย จะคุ้นหูได้ยังไง?”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยปรายตามองเขาอย่างเอือมระอา เด็กคนนี้ช่างสอนไม่รู้จักจำจริง ๆ
“ถ้าฉันจำไม่ผิด นับตั้งแต่ก่อตั้งประเทศ นายกเทศมนตรีคนแรกของเมืองเหยียนก็แซ่เฟ่ย”
เก๋อหงจวินอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง “เธอหมายถึง…”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยพยักหน้า
ดูจากอายุและบารมีรอบตัวของคุณปู่เฟ่ยแล้ว เกรงว่าจะเป็นอดีตนายกเทศมนตรีคนนั้นจริง ๆ