กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พ่อ!”
หญิงสาวที่เคยพูดก่อนหน้านี้เบียดหญิงที่เข็นรถเข็นออกไป น้ำตาคลอพลางพูดว่า “พ่อ อย่าพูดจาหมดกำลังใจแบบนั้นสิ เธอบอกว่าหนึ่งปีแล้วจะหนึ่งปีจริงหรือ? ฉันยังบอกได้เลยว่าตั้งสิบปีหรือยี่สิบปี!”
สำหรับลูกสาวคนเล็กคนนี้ คุณปู่เฟ่ยทั้งรักทั้งตามใจ จึงไม่ได้โกรธ เพียงดุด่าทางวาจาเท่านั้น “อย่าก่อเรื่อง ฟังหมอ”
“เฉิงเทา พาเฉิงอวี้ไปเอาสมุนไพรเถอะ”
เฟ่ยเฉิงเทามองใบสั่งยาบนโต๊ะ แล้วพบว่าหมออวิ๋นคนนี้มีฝีมืออยู่ไม่น้อย แม้แต่ลายมือยังเขียนได้สง่างามสวยงาม
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยยื่นใบสั่งยาให้เขาพลางบอกปริมาณและวิธีใช้ จากนั้นให้พวกเขาไปเอาสมุนไพรที่ฝั่งตรงข้าม
เฟ่ยเฉิงเทาลากเฟ่ยเฉิงอวี้ที่ไม่เต็มใจออกไป