กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จนกระทั่งป้าหยางล้างผลไม้เสร็จและวางลงบนโต๊ะ อวิ๋นซุ่ยซุ่ยถึงเพิ่งรู้ตัวว่าขาดคนไปหนึ่งคน “พี่ฉางอันล่ะ? พี่ฉางอันยังอยู่ข้างนอกหรือ?”
เธอรีบเดินออกไปทันที คนอื่น ๆ ก็พากันตามหลังเธอไป
เมื่อเห็นสถานการณ์ในลานบ้าน ทุกคนก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
ผ่านไปนานขนาดนี้ เหยียนฉางอันเพิ่งขยับมาได้ครึ่งทาง เสี่ยวเหล่าซื่อเอาแต่จ้องเขา หัวเอียงไปทางซ้ายทีทางขวาที ราวกับไม่เข้าใจว่ามนุษย์คนนี้กำลังทำอะไร
ยิ่งระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้เข้ามา เหยียนฉางอันก็ยิ่งประหม่า ท่าทางของเขาก็ยิ่งแข็งทื่อ
ยิ่งเขาทำตัวไม่เป็นธรรมชาติ เสี่ยวเหล่าซื่อก็ยิ่งอยากมองเขา