กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พานเยี่ยนลี่ไม่รู้ว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ยถามเรื่องนี้ไปทำไม แต่ก็ยังตอบตามจริง “ก็เป็นอาหารจากโรงอาหาร ข้าวสวยผัดเต้าหู้กับพริกชี้ฟ้า ไข่ผัด และข้าวฟ่าง”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่มีทางวางยาไว้ในอาหารของโรงอาหารได้ อย่างแรกคือจัดการได้ยากเกินไป อย่างที่สองคือยาที่มีส่วนประกอบช่วยให้นอนหลับล้วนต้องนำเข้า หากซื้อคราวเดียวเป็นจำนวนมาก ครอบครัวส่วนใหญ่คงรับภาระไม่ไหว
ยิ่งไปกว่านั้น หากวางยาในวงกว้างขนาดนี้ พอมีคนพบว่าจู่ ๆ ทุกคนก็รู้สึกง่วงนอน มันก็จะถูกเปิดโปงได้ง่าย
เพราะอย่างนั้น เธอกลับคิดว่าเก๋อหงจวินกับพานเยี่ยนลี่น่าจะถูกวางยาหลังออกจากโรงอาหารแล้ว
เธอจึงถามว่า “หลังอาหารเย็นล่ะ คุณได้กินหรือดื่มอะไรอย่างอื่นหรือเปล่า?”