กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต่างจากหนิวลี่เย่ อย่างน้อยหนิวลี่เย่ก็มีทั้งชื่อแซ่และงานสุจริตมีหน้ามีตา หากคิดจะทำอะไรอวิ๋นซุ่ยซุ่ยจริง เขาก็ต้องไตร่ตรองว่าตัวเองจะรับผลที่ตามมาไหวหรือไม่
แต่โจรขโมยสมุนไพรคนนี้ซ่อนตัวอยู่ในที่มืด ไม่รู้แม้กระทั่งแซ่หรือชื่อของเขา ยิ่งไม่รู้ว่าหน้าตาเป็นอย่างไร หากการขโมยของเป็นเพียงการหยั่งเชิง และเบื้องหลังยังมีแผนการร้ายที่ใหญ่กว่านั้น ก็ยากจะป้องกันได้ทุกทาง
สิ่งที่ป้าหยางนึกถึงได้ อวิ๋นซุ่ยซุ่ยย่อมเข้าใจเช่นกัน เธอจึงไม่ได้ห้ามความคิดที่จะจับคนร้ายของป้าหยาง กลับช่วยกันคิดหาวิธีจับตัวคนร้าย
“ไฉหูไม่ใช่สมุนไพรล้ำค่า ก่อนหน้านี้พวกเราตากสมุนไพรไว้ตั้งมากมายก็ไม่หาย กลับมีแค่ไฉหูที่หายไป…”