กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงปลายสายเงียบไปหลายวินาที ไม่นานเสียงแหบพร่าที่ฟังดูไม่เป็นธรรมชาติของกู้จวินก็ดังขึ้น “เธอรู้แล้ว”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยแค่นเสียงหึ “โดนซ้อมแล้วทำไมไม่โต้กลับ ปล่อยให้เขาต่อยอยู่ฝ่ายเดียวแบบนั้น?”
อย่าคิดว่าเธอไม่รู้ หากเขาโต้กลับ พี่ฉางอันคงแตะต้องตัวเขาได้ยากด้วยซ้ำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการทำให้เขาบาดเจ็บ
กู้จวินกล่าวอย่างจริงจัง “เขาโตมาพร้อมกับเธอตั้งแต่เด็ก ถ้าเขาบาดเจ็บ เธอจะเสียใจ”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยร้อนใจขึ้นมาทันที “ถ้าเป็นเธอที่บาดเจ็บ ฉันก็ไม่เสียใจหรือไง?”
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะช่วงนี้การเรียนหนักเกินไปหรือไม่ อารมณ์ของเธอจึงฉุนเฉียวขึ้นไม่น้อย ไม่ยอมอ่อนข้อให้ใครทั้งนั้น
คนปลายสายเห็นได้ชัดว่าอึ้งไปอีกครั้ง ก่อนจะพูดช้า ๆ ว่า “ฉันสำคัญกับเธอขนาดนั้นเลย?”