กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังจากกู้จวินเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบ เขตทหารก็อยู่ตรงหน้าแล้ว และลมหายใจของคนบนแผ่นหลังก็กลับมาสม่ำเสมอยาวนาน
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยหลับไปนานแล้ว
เมื่อพาเธอกลับถึงบ้านและวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา กู้จวินมองใบหน้าเล็ก ๆ ที่ผอมลงไปทั้งรอบภายในเวลาเพียง 2 วัน แววเจ็บปวดใจค่อย ๆ เอ่อล้นจากส่วนลึกในดวงตา
จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นความเย็นชาเฉียบขาด
**
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยถูกกลิ่นหอมของหมูตุ๋นผักดองปลุกให้ตื่น
หมูเปรี้ยวผักดองตุ๋นไส้กรอกเลือด ทั้งกลิ่นเปรี้ยวเค็มเข้มข้นและกลิ่นหอมของเนื้อช่างเย้ายวนเหลือเกิน
สมองของเธอยังไม่ปลอดโปร่งดี แต่ท้องกลับแทบจะยื่นมือออกมาแล้ว
เมื่อลืมตาขึ้น เธอก็เห็นกู้จวินสวมเสื้อเชิ้ตกับกางเกงทหาร พับแขนเสื้อขึ้น และกำลังสวมผ้ากันเปื้อนยกอาหารมาเสิร์ฟ