กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
จิตสำนึกของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยเดิมทีลอยเข้าไปในมิติแล้ว แต่กลับถูกแรงเขย่าอย่างรุนแรงจนสะดุ้งตื่น
เธอลืมตาขึ้น ก็เห็นใบหน้าหยาบกร้านบิดเบี้ยว ดวงตาสีแดงก่ำเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
เธอกัดฟัน พยายามดิ้นให้หลุดจากการควบคุมของอีกฝ่าย แต่กลับไม่มีแรงแม้แต่น้อย “ปล่อยฉัน!”
เหยียนต้าผิงบีบคอเธอ พลางตวาดอย่างโหดเหี้ยม “ทำไมไม่รับสารภาพ? แกเป็นฆาตกร แกรับสารภาพเดี๋ยวนี้!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยถูกบีบจนหายใจลำบาก แต่ยังคงพูดทีละคำว่า “ฉันไม่ได้ฆ่าคน”
แม้ไม่รู้ว่าทำไมชายคนนี้ถึงคลุ้มคลั่งขึ้นมา แต่ไม่ว่าอย่างไรเธอก็ยอมรับสารภาพไม่ได้ หากยอมรับไปแล้ว ภายหลังจะกลับคำให้การก็ลำบาก
อย่างไรเสียที่นี่ก็ไม่มีกล้องวงจรปิด ใครจะรู้ว่าเป็นการสอบสวนด้วยความรุนแรงหรือไม่