กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยเหลือบมองเฉิงอิง
หากเป็นเรื่องอื่นในอดีตก็คงแล้วไปเถอะ แต่เมื่อเกี่ยวข้องกับงาน โดยเฉพาะงานแพทย์ที่สัมพันธ์กับชีวิตและสุขภาพของประชาชน เธอไม่มีทางยอมให้ใครอู้งานเด็ดขาด
“แพทย์เฉิง ไม่ว่าคุณจะใช้วิธีไหนได้มาเป็นแพทย์เท้าเปล่า แต่เมื่ออยู่ที่นี่ ฉันหวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือกับงานอย่างดี”
เฉิงอิงยิ้มอย่างอ่อนโยน “ซุ่ยซุ่ยพูดอะไรอย่างนั้น ผู้นำเห็นว่าฉันมีพรสวรรค์ด้านการแพทย์ ก็เลยให้มาทำงานที่สถานีอนามัยของเรา มีอะไรน่าแปลกหรือ? ตอนนั้นคุณเองก็ไม่ได้ถูกแพทย์หยางมองเห็นพรสวรรค์แบบนี้เหมือนกันหรือ? หรือว่าคุณมีพรสวรรค์ได้คนเดียว คนอื่นมีไม่ได้?”
“อีกอย่าง ปกติฉันเป็นคนจริงจังกับทุกเรื่อง แล้วจะไม่ตั้งใจทำงานได้อย่างไร?”