กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลิวกุ้ยเฟินก็ลงมาจากชั้นบนเช่นกัน เมื่อเห็นตุ๊กตาหิมะก็พูดเหน็บอย่างไม่รู้จักดูบรรยากาศ “ไอ้เด็กเหลือขอคนไหนว่างนัก ถึงได้ออกมาปั้นตุ๊กตาหิมะแต่เช้าตรู่!”
แต่พอเพ่งมองดี ๆ แล้วเห็นอวิ๋นซุ่ยซุ่ยยืนอยู่หน้าตุ๊กตาหิมะ สีหน้าของนางก็เปลี่ยนทันที ก่อนยิ้มประจบแล้วพูดว่า “โอ้โห หมออวิ๋นก็อยู่ด้วยหรือ ตุ๊กตาหิมะนี่คุณปั้นเองหรือ? ปั้นได้สวยจริง ๆ!”
ดวงตาดำขลับของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยกลอกไปมา ก่อนยิ้มตาหยีแล้วถามว่า “งั้นคุณลองบอกมาสิ ว่าตรงไหนสวย?”
รอยยิ้มบนใบหน้าของหลิวกุ้ยเฟินแข็งค้าง นางจ้องตุ๊กตาหิมะอยู่นาน พลางเค้นสมองอย่างสุดกำลังแล้วพูดว่า “เอ่อ ก็จมูกเป็นจมูก ตาเป็นตาน่ะสิ”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยหลุดหัวเราะพรืดออกมา
จะว่าไปแล้ว คำบรรยายของนางก็แม่นยำไม่น้อย