กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงนั้นดึงดูดความสนใจของทุกคนเข้ามาทันที
นิ้วมือของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยสั่นไหวเล็กน้อย
เธอหันกลับไป ก็เห็นชายที่จำได้ว่าเธอเป็นลูกศิษย์ของแพทย์หยาง กำลังจ้องมองเธอด้วยสายตาเย็นเยียบ พลางก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว
โจวหงเหว่ยเองก็ได้ยินเสียง จึงวิ่งออกมาจากในบ้าน
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกระตุกมุมปากเล็กน้อย ก่อนขยับไปยืนบังผนังอย่างแนบเนียน แล้วพูดด้วยรอยยิ้มว่า “ไม่มีอะไร ฉันแค่อยากดูว่าจะปีนขึ้นไปได้ไหม ลูกพลัมด้านบนดูสุกกว่านิดหน่อย”
แต่ชายคนนั้นไม่ฟังคำพูดของเธอ เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หลีกไป!”
“คุณหมายความว่ายังไง? ฉันจะกินลูกพลัมสักลูกก็ไม่ได้หรือ?” อวิ๋นซุ่ยซุ่ยแสร้งทำเป็นเอาแต่ใจ กอดอกแน่น แต่ตัวกลับไม่ยอมหลีก