กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหตุผลที่หวังเย่รู้จักหยางฉยงอิง ก็เพราะตอนเขาเพิ่งมาทำงานที่สถานีอนามัยสหกรณ์ประชาชน หมอหยางเป็นคนฝึกอบรมก่อนเข้าปฏิบัติงานให้เขา
สมัยนั้นพวกเขาเป็นแบบนี้ แพทย์แผนตะวันตกฝึกสองวัน แพทย์แผนจีนฝึกสองวัน รู้ไปเสียทุกอย่างนิดหน่อย แต่ก็ไม่ได้ชำนาญอะไรเป็นพิเศษ
พูดไปแล้ว อวิ๋นซุ่ยซุ่ยก็นับเป็นศิษย์น้องหญิงของเขาครึ่งคน
เขาต้องไปโรงพยาบาลเมืองเพื่อรับสมุนไพรและยาฉีดที่เคยยื่นเรื่องขอไว้ พอดีระหว่างทางแวะไปดูหยางฉยงอิงได้ จึงไปแผนกแพทย์แผนจีนพร้อมกับอวิ๋นซุ่ยซุ่ยก่อน
เพิ่งก้าวเข้าประตู ก็เห็นหยางฉยงอิงถือช่อดอกไม้ป่าสีเหลืองพลางทอดถอนใจ “ไม่คิดเลยว่าฉันจะอายุมากขนาดนี้แล้ว แต่เสน่ห์ยังไม่ลดลงเลย!”
อวิ๋นซุ่ยซุ่ยกับหมอหวังสบตากัน ก่อนถามว่า “หมายความว่ายังไง?”