กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เรื่องนี้ถ้าไม่ตามไปก็คงไม่รู้ แต่พอตามไปก็พบจริง ๆ ว่าอวิ๋นซุ่ยซุ่ยไม่ได้เตรียมตัวจะกลับเขตบ้านพักครอบครัวโรงงานเครื่องจักรเลย ที่เธอกำลังจะไปชัด ๆ คือแม่น้ำซงฮวา!
ความหวาดกลัวที่ไม่รู้สาเหตุถาโถมไปทั่วร่างของกู้จวิน
เมื่อเห็นร่างบอบบางเดินตรงไปยังริมแม่น้ำ เขาก็ไม่สนใจอะไรอีก รีบก้าวไปคว้าตัวอวิ๋นซุ่ยซุ่ยไว้ “เธอจะทำอะไร?!”
ตอนนั้นเองเขาจึงเห็นชัดว่า ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือนั้นเต็มไปด้วยคราบน้ำตา
ดวงตาของอวิ๋นซุ่ยซุ่ยบวมแดง เธอมองเขาด้วยหัวใจที่สิ้นหวัง “คุณมาทำไม?”
เธอไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนเมื่อครู่อีกแล้ว เพียงกัดริมฝีปากซีดขาว ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอย่างเงียบ ๆ กลับยิ่งชวนให้คนสงสาร
หัวใจของกู้จวินราวกับถูกบางสิ่งกระแทกเข้าที่ จู่ ๆ ก็เจ็บแปลบขึ้นมา