กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 238
เทพหมูชะโงกหน้าเข้ามามองรูปภาพในโทรศัพท์ พร้อมกับชี้ไปยังเงาสีดำราง ๆ ด้านบน "บอสฉู่ นี่คืออันนั้นเหรอครับ?"
"ใช่ เป็นอย่างที่นายคิดนั่นแหละ"
ฉู่อี้อานพยักหน้ารับ ทำลายความคาดหวังอันสวยงามของเทพหมูที่คิดว่าพนักงานส่งอาหารตัวจริงมาส่งและพนักงานส่งอาหารตัวปลอมกลับไปแล้วทิ้งลงหลุม
"ไปกันเถอะ ไปเอาอาหารกัน"
"เอาจริงเหรอครับเนี่ย?"
ข้างนอกนั่นมีภูตผีซุ่มอยู่เชียวนะ
"ชาเขียวนมแก้วนี้จำเป็นต้องดื่มขนาดนั้นเลยเหรอครับ ผมทำเองก็ได้นะ ไข่มุกกับเฉาก๊วยผมปั้นให้คุณกินได้หมดเลยล่ะ"
"พอเลย ไม่ต้องมาอวดฝีมือทำอาหารของนายแล้ว"