เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 172
บิสกิตเหล่านี้ล้วนเป็นของที่ฉู่อี้อานสุ่มได้รับมา
กล่องสุ่มของวันที่สิบในเกม ท่านปู่หีบสมบัติมอบบิสกิตมาให้ยกกล่อง มันมีมากจนเกินไป ตัวเธอและลู่ชิงเยวียนสองคนต่อให้กินอย่างไรก็กินไม่หมด
บิสกิตพวกนี้พกติดตัวแล้วเปลืองพื้นที่ครึ่งหนึ่ง จะทิ้งสุ่มสี่สุ่มห้าก็น่าเสียดายเกินไป ฉู่อี้อานกำลังลังเลอยู่ว่าจะจัดการของเหล่านี้อย่างไรดี พอดีกับที่ได้พบเจอกลุ่มผู้ลี้ภัยพวกนั้น
เธอก็เลยตัดสินใจโยนบิสกิตทิ้งไว้บนถนนเสียเลย
การกระทำที่สำหรับเธอแล้วไม่คุ้มค่าที่จะใส่ใจ กลับกลายเป็นเสบียงช่วยชีวิตของเหล่าผู้ลี้ภัยเหล่านี้
##
"อาจารย์ลู่ ข้ามภูเขาลูกข้างหน้าไปแล้ว จะถึงโอเอซิสเลยใช่ไหมคะ"
ฉู่อี้อานถือแผนที่ศึกษาอย่างละเอียด มองจุดหมายปลายทางที่ถูกทำเครื่องหมายไว้ด้วยปากกาแดงตรงบริเวณข้างเทือกเขาแห่งหนึ่ง
"ใกล้แล้วล่ะ"