กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 171
ฉู่อี้อานยอมรับว่าตัวเองมักจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือผู้อื่นเป็นครั้งคราว แต่ทั้งหมดนี้ทำภายใต้เงื่อนไขว่าต้องไม่กระทบต่อผลประโยชน์ของตัวเอง
เธอไม่ได้ใจบุญสุนทานถึงขนาดปล่อยให้มีตัวแปรอันตรายอยู่ข้างกาย
"พวกเราไม่มีทางพาคุณไปหรอก"
ฉู่อี้อานส่ายหน้า "เรื่องที่คุณเกาะรถพวกเรามาจะไม่เอาความแล้วกัน เดินตามรอยล้อรถกลับไปเองก็แล้วกัน"
"เดี๋ยวก่อน!"
เมื่อได้ยินคำปฏิเสธจากฉู่อี้อาน ชายวัยกลางคนก็เรียกเธอไว้อีกครั้ง "ที่ผมตามพวกคุณมาไม่ได้ไร้ประโยชน์นะ ผมมีฝีมือทางการแพทย์ขั้นเทพ!"