บทที่ 105

บทที่ 105

ฉู่อี้อานเอียงคอหันไปมองเขา หน้ากากกันสารพิษที่พวกเขาสวมอยู่ต่างพรางสีหน้าของแต่ละฝ่ายไว้ ขัดขวางการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพระหว่างกัน

ทว่าจังหวะที่ฉู่อี้อานกำลังจะหย่อนตัวนั่งลงตามเดิม NPC ที่ลงจากรถไปก่อนหน้านี้ก็รีบวิ่งกลับมา

"พี่ไป๋ ข้างหน้ามีคนขวางทางครับ"

"พวกนั้นสวมชุดนักโทษ หัวหน้ากลุ่มมีปืนด้วย ดูท่าทางไม่น่ารับมือเท่าไหร่"

ประโยคสั้นๆ เพียงสองประโยคขัดจังหวะการสนทนาของทั้งคู่

พวกเขากำลังเดินทางอยู่บนเส้นทางออกจากเมือง และบังเอิญขับผ่านเรือนจำแห่งหนึ่งพอดี

เห็นได้ชัดว่าเรือนจำแห่งนี้แตกพ่ายไปแล้ว เหล่า นักโทษพากันหลบหนีออกมา กลุ่มคนกลุ่มเล็กๆ กลุ่มหนึ่งสังเกตเห็นรถของพวกเขา จึงคิดจะสกัดรถเอาไว้