บทที่ 102

บทที่ 102

ไป๋ซือเหนียนนั่งอยู่บนโซฟา ส่วนฉู่อี้อานนั่งอยู่บนม้าตัวเล็กที่อยู่ตรงหน้าเขา

ขายาวของไป๋ซือเหนียนแยกออกจากกันตามสบายอยู่สองข้างลำตัวของเธอ สายตาจ้องมองเส้นผมที่ถูกเธอตัดจนพังพินาศ หากมองจากมุมมองของคนนอกแล้ว ดูราวกับว่าเขามีความตั้งใจและเต็มไปด้วยความลึกซึ้ง

"เรียบร้อย"

ไป๋ซือเหนียนดึงเสื้อผ้าของเธอให้หันกลับมา ชื่นชมผลงานชิ้นเอกของฝีมือตัวเองชั่วครู่ จากนั้นก็ยื่นกระจกบานหนึ่งให้เธอ "ลองส่องดูสิ"

ฉู่อี้อานรับมาแล้วส่องดูอย่างตั้งใจ

มันต่างกันตรงไหนเนี่ย?

รู้สึกว่าไม่ได้สวยตรงไหนเลยสักนิด

ในใจเธอคิดแบบนั้น แต่พอสบเข้ากับสายตาของไป๋ซือเหนียน เธอก็ฝืนฉีกยิ้มออกมา "สวยค่ะ"

คำเยินยออย่างเกรงใจของเธอ ใครจะไปคิดว่าอีกฝ่ายจะได้คืบจะเอาศอก "ลองพูดเจาะจงหน่อยสิว่าสวยตรงไหน"