บทที่ 72

บทที่ 72

ไฟดับอีกแล้ว!

เครื่องปรับอากาศหยุดทำงาน แสงแดดภายนอกแผดเผาผืนแผ่นดิน และกำลังเพิ่มอุณหภูมิภายในห้องทีละน้อยเช่นกัน

ฉู่อี้อานร้อนจนเหงื่อท่วมตัว ประเด็นคือในอ้อมแขนยังมีผ้าห่มอยู่อีกผืน ท่ามกลางความสะลึมสะลือ เธอโยนผ้าห่มทิ้งแล้วพุ่งตัวลงไปชั้นใต้ดิน ปูที่นอนลงกับพื้นแล้วทิ้งตัวทับลงไป

อุณหภูมิที่เย็นสบายนี้ทำให้เธอนอนหลับอย่างเป็นสุขจนถึงเที่ยงวัน

เบื้องบนชั้นใต้ดิน เสียงทำงานของเครื่องปรับอากาศดังกระหึ่ม

ตอนที่ฉู่อี้อานขึ้นไป เธอก็เห็นลู่ชิงเยวียนกำลังนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น เขากำลังคุยโทรศัพท์อีกแล้ว ไม่รู้ว่ากำลังพูดเรื่องอะไร ได้ยินเพียงเขาบอกว่าของวางไว้ที่ไหนบ้าง ตอนเย็นเขาจะไปเอาเอง

ฉู่อี้อานหาวหวอดหนึ่งที หรี่ตาเดินเข้าห้องน้ำ