บทที่ 70

บทที่ 70

ลู่ชิงเยวียนก็ไม่รู้เหมือนกันว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ จู่ ๆ ถึงได้กลายจากผู้เช่ามาเป็นผู้ช่วย

เขาทยอยขนเศษปูนข้างล่างออกไปทีละนิด แล้วยังส่งแก๊สด้านบน อาหาร และที่นอนลงมาด้วย งานที่ฉู่อี้อานคาดการณ์ไว้ว่าจะทำเสร็จตอนค่ำ กลับเสร็จเร็วกว่ากำหนดไปตั้งหลายชั่วโมง

ห้องรับแขกไม่มีเครื่องปรับอากาศ ร้อนอบอ้าวเป็นอย่างยิ่ง

ลู่ชิงเยวียนเนื้อตัวเปียกโชกไปหมด หยาดน้ำหยดลงมาจากเรือนผม เสื้อเชิ้ตแนบติดกับลำตัว เผยให้เห็นรอยโครงสร้างของกล้ามเนื้อรางเลือน

หุ่นแบบนี้ถ้าไปเป็นนายแบบ ไม่ดังเป็นพลุแตกก็ให้มันรู้ไปสิ

"ห้องอาบน้ำอยู่ตรงไหน?"

เขาหันมามองฉู่อี้อาน

"อยู่ชั้นบนค่ะ"