บทที่ 47

บทที่ 47

ชายคนหนึ่งโวยวายเสียงดังลั่นอยู่ในหมู่บ้าน จนผู้คนจำนวนมากพากันออกมามุงดู เมื่อฉู่อี้อานเปิดหน้าต่างออกไป เธอก็เห็นผู้คนจำนวนไม่น้อยที่ตึกฝั่งตรงข้ามยืนอยู่หน้าหน้าต่างด้วยเช่นกัน

สุดท้ายชายคนนั้นก็ถูกตำรวจและเจ้าหน้าที่แผนกจิตเวชพาตัวไป

ตอนที่ฉู่อี้อานออกไปทิ้งขยะในช่วงบ่าย เธอยังได้ยินคุณตาคุณยายในหมู่บ้านพูดคุยถึงเรื่องนี้ว่า "ไอ้หนุ่มบ้านอยู่ชั้นบนบ้านฉันเมื่อบ่ายวันนี้เอง ได้ยินว่าช่วงนี้ซื้อเสบียงไม่ได้เพราะเครียดจัดจนสติแตกไปแล้ว"

"อย่างนั้นหรือ"

ผู้หญิงอีกคนที่ใส่เสื้อเชิ้ตลายดอกส่ายหน้า "เป็นหนุ่มแน่นแท้ ๆ เชียว คุณว่าทำไมจู่ ๆ ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ"

น่าเสียดายจริง ๆ

"แต่พูดตามตรงนะ คำพูดเหลวไหลที่เขาพูดออกมาวันนี้ก็น่ากลัวชะมัด ทั้งเรื่องเสบียงในไร่นาเน่าเสีย ทั้งเรื่องเมล็ดพันธุ์ที่เสียหาย แถมสัตว์ต่าง ๆ ก็กำลังจะอดตาย แล้วแบบนี้มนุษย์จะกินอะไรกันล่ะ"